Γράφει ο Ανδρέας Καλογερόπουλος
Η ιδέα για τη δημιουργία ενός ενημερωτικού μέσου που θα αποτελέσει το συνδετικό κρίκο των extreme sports ή καλύτερα των αθλημάτων περιπέτειας και δράσης και της extreme μορφής τους δεν είναι σημερινή.
Πέρασαν περίπου δύο δεκαετίες από τις αρχές των 90ς όταν ο όρος extreme sport κέρδιζε δημοτικότητα σε όλο τον κόσμο και βέβαια στην Ελλάδα, αναδεικνύοντας τη νέα τάση της εποχής που αμφισβητούσε τις οριογραμμές και υποσχόταν ισχυρές δόσεις αδρεναλίνης μέσω των «ακραίων» αθλημάτων και δραστηριοτήτων.
Ποιος είχε το θάρρος να ξεπεράσει το φόβο του κενού και να πέσει μ’ ένα bungee jumping;
Ποιος είχε την τόλμη να αναρριχηθεί στα βράχια των Μετεώρων;
Ποιος είχε τα guts να κατέβει freeride τις λευκές απάτητες πούδρες εκτός πίστας αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο των χιονοστιβάδων;
Ένας τρελός;
Ένας θαρραλέος;
Ένας θρασύς;
Ή μήπως ένας καθόλα φυσιολογικός άνθρωπος;
Η αλήθεια είναι ότι ο όρος extreme=ακραίος δεν είναι ακριβής και περισσότερο καθιερώθηκε από τις εταιρείες marketing με στόχο να προωθήσουν τα Χ-Games που πραγματοποιήθηκαν για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1995, στο Ρόουντ Άιλαντ. Στην πραγματικότητα ποια αθλήματα είναι ακραία και ποια δεν είναι, αποτελεί θέμα συζήτησης και αφού προηγουμένως ξεκαθαρίσουμε ακριβώς τι εννοούμε με τον όρο «ακραίος». Σύμφωνα με το λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη ακραίος είναι «αυτός που αναφέρεται σε υπερβολικές ή απίθανες καταστάσεις». Το αντίθετο δηλαδή του μέσου και του μετριοπαθούς. Με την έννοια αυτή, κάθε άθλημα θα μπορούσε σε υπερβολή να γίνει extreme κι όχι μόνο τα αθλήματα που αποτελούν τα Χ-Games. Αλλά και πολλά αθλήματα που αποτελούν τα X-Games όταν γίνονται με μετριοπάθεια παύουν να είναι extreme.
Το συμπέρασμα είναι ότι το extreme έχει επικρατήσει ως όρος που χαρακτηρίζει κάποια αθλήματα πολλά από τα οποία είναι αρκετά δημοφιλή, αλλά δεν προϋποθέτει ότι κάθε ένας που θα ασχοληθεί για παράδειγμα με την αναρρίχηση, θα γίνει ένας μποέμ και ριψοκίνδυνος τύπος σαν τον Dan Osman που σκαρφάλωνε free solo προκαλώντας τον κίνδυνo.Στην πράξη πάντως αποδεικνύεται ότι τα λεγόμενα ακραία αθλήματα δεν κατέχουν καν τα πρωτεία σε ατυχήματα, αφού οι στατιστικές κατατάσσουν στις πρώτες θέσεις των αθλητικών ατυχημάτων δημοφιλή εθνικά και καθόλου extreme αθλήματα. Κλείνοντας τη συγκεκριμένη αναφορά θα έλεγα ότι προσωπικά δεν βρίσκω τίποτα υπερβολικό στον δεξιοτέχνη πιτσιρικά που κάνει φιγούρες με το BMX ή με το skateboard σε αντίθεση με τα τόσα φλύαρα και υπερβολικά πράγματα που συναντούμε στην καθημερινή μας ζωή και που δεν θεωρούνται extreme.
Για να δώσουμε έναν σύντομο ορισμό συνήθως λέμε extreme sport όποιο σπορ ή δραστηριότητα έχει εγγενείς κινδύνους που προκύπτουν από την ταχύτητα, το ύψος, το υψηλό επίπεδο σωματικής άσκησης, τις περίτεχνες και θεαματικές φιγούρες, τους φυσικούς κινδύνους κλπ. Τα αθλήματα αυτά παρότι είναι αρκετά ετερόκλητα και διαφορετικά έχουν μερικά κοινά γνωρίσματα που συνοψίζονται στα εξής σημεία:
- Είναι γενικά περισσότερο δημοφιλή στις νεαρές ηλικίες αν και αυτό επιμερίζεται ιδιαίτερα σε κάποια αθλήματα π.χ. BMX, Freeridesnowboardκλπ.
- Σε μια παραδοσιακή αθλητική διοργάνωση, οι αθλητές συναγωνίζονται μεταξύ τους κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες.Ενώ είναι δυνατόν να δημιουργηθεί μια αθλητική διοργάνωση, όπως τα X Games με ελεγχόμενες συνθήκες, υπάρχουν συχνά μεταβλητές που δεν είναι σταθερές όπως οι συνθήκες χιονιού για τους snowboarders, η ποιότητα του πάγου για τους ορειβάτες ή το ύψος και το σχήμα του κύματος για τους surfers.
- Ενώ τα κριτήρια αξιολόγησης των αθλητών σε παραδοσιακές αθλητικές διοργανώσεις (απόσταση, χρόνος, βαθμολογία, κ.λπ.) είναι αριθμητικά, η αξιολόγηση στα extremesportsγίνεται με πιο υποκειμενικά και αισθητικά κριτήρια.
Η πορεία των extreme sports στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα του 2010 τα σπορ δράσης και περιπέτειας έχουν καθιερωθεί στην συνείδησή μας και αριθμούν αρκετούς φίλους στη θάλασσα, στο βουνό, στον αέρα και στην πόλη. Οι υποδομές αλλού είναι στοιχειώδεις, αλλού είναι ικανοποιητικές και σε μερικές περιπτώσεις αρκετά καλές, ενώ υπάρχει ένα πολύ καλό επίπεδο εκπαίδευσης ιδιαίτερα σε δημοφιλή αθλήματα όπως το windsurf, η αναρρίχηση, το mountain bike, η ορειβασία κ.ά.
Γενικά το προφίλ της ελληνικής αγοράς και το lifestyle που διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό τα ΜΜΕ, παράγει ένα πιο ήπιο πρότυπο αυτών των αθλημάτων που δεν ακολουθεί ιδιαίτερα extreme εκδοχές και βασίζεται στο τρίπτυχο αναψυχή-απόδραση-άθληση στη φύση που αποτελεί ένα δυνατό αγχολυτικό μείγμα ιδιαίτερα για τους κατοίκους των μεγαλουπόλεων.
Με αυτά τα λίγα λόγια ως εισαγωγή σας καλωσορίζουμε στο timbertrail.gr. Μείνετε εδώ και ενημερωθείτε για ότι αφορά τον υπέροχο κόσμο της δράσης και της περιπέτειας και των extreme sports. Γνωρίστε σπάνια και άγνωστα αθλήματα, διαβάστε άρθρα και συνεντεύξεις, απολαύστε εντυπωσιακά video highlights, ενημερωθείτε για αθλητικά γεγονότα & events.
Καλή αρχή!
Αρχείο άρθρων Ανδρέα Καλογερόπουλου 24/10/2010, timbertrail.gr
